tadaima*1litre of tear
posted on 14 Oct 2007 20:01 by takara in Experience-Mineกลับมาแล้วววว *กระโดดกอดกรุงเทพฯ*
คิดถึงบ้านT__T หายไปอาทิตย์นึง
(ที่เห็นออนไลน์วันพุธคือ แม่กลับมาเจาะเลือด ติดสอยห้อยตามกลับมาด้วย วันเดียวก็ยังดี กร๊าก)
ไปสุพรรณมาฮ่าาาา
ไป..
- เป็นเบ๊ .. (ขนของเตรียมงานทำบุญ)
- เป็นโอตาคุ
(ดูNodameจบ ดู1litre of tearจบ ดูCodegeassไปครึ่งรอบ(14ตอน)
- ดูแลเด็ก(หลาน)
(ตอนแรกมันติดอิฉันแจเลยค่า หลังๆโดนไล่ ยังไงกันเฟร้ยTaT)
- นอนทดแทน
(วันนึงนอนไม่ต่ำกว่า10ชม. )
สรุปคือ ไปทำไมวะเนี่ย!!
/me ล้มโต๊ะ
แล้วก็แอบปั่นออปเล็กน้อย กรั่ก
เมื่อคืนฝันร้ายมาก=[]=วันนี้เลยตื่นสายเลย เลวร้าย(โทษฝัน?)
แต่จริงๆนะวันไหนที่ฝันผมจะตื่นสาย(มาก)
ฝันว่าจำวันงานผิด งานUK2มันจัด17ไม่ใช่27
กลายเป็นไปงานตัวเปล่า กรี๊ดด น่ากลัว
แล้วก็ฝันเหมือนดูหนังอะไรซักอย่าง
ว่ามีคนสองกลุ่มถูกแรมด้อมเลือกมา จับให้ไปด้วยกันอยู่ในเกาะร้าง
(ยังก๊ะBR) แต่ว่าซอฟต์กว่าคือ แค่ให้มาดูนิสัยกัน ดูการใช้ชีวิตและความเห็นแก่ตัวของมนุษย์
การมีชีวิตที่ต้องพึ่งพาอาศัยกัน การใช้ชีวิตที่ต้องช่วยเหลือกัน
พอกลับมาก็จะให้เขียนเหมือนรายงานความประพฤติอ่ะ(หัวเราะ)
โดยความคิดเห็นส่วนตัวที่มีต่อคนนั้นคนนู้น
เลือกเจือกมีพระเอกนางเอกด้วย=_='
แล้วก็ตกหลุมรักกัน
แต่มารู้ความจริงทีหลังว่าก่อนไปเกาะนางเอกตายไปแล้ว
ก่อนตายอ่านการ์ตูนทิ้งไว้(เป็น อะไรนะ ดายอิ้ง เมสเซจ?)
โอ้ยยยย กุเพ้อT[]T
.
.
พูดถึง1litre of tear (หรือ 1 rittoru no namida..ช่ายป่ะ)
ซีรีย์ญี่ปุ่นที่โบไรท์มาให้(กี๊ด ทากซาบซึ้ง ทุกอย่างมาจากโอตาคุโบ เอ้ยย 55+
(จะขอบคุณหรือแอบเหน็บเนี่ย 55+)
เป็นหนังที่นานแล้วเนอะ ตั้งแต่2ปีที่แล้ว(2005)
โบก็ไรท์มาให้นานแล้ว อินี่พึ่งเปิดดู กร๊าก
เรื่่องนี้11ตอนจบ
(แอบไม่เข้าใจซีรีย์ยุ่น=q=ทำไมต้อง11ตอนจบ?
เพราะรวมตอนพิเศษเข้าไปอีก1สรุปเป็น12เหรอ?)
ขออนุญาติดึงข้อมูลมาจากบลอคคุณkonohamaru
นำแสดงโดย
Sawajiri Erika , Yakushimaru Hiroko , Nishikido Ryo
เรื่องย่อ
"1
Litre of Tears" หรือ "น้ำตา 1 ลิตร"
เป็นซีรี่ย์ที่สร้างจากเรื่องจริงที่ถูกบันทึกไว้ในบันทึกประจำวัน
ของเด็กหญิงญี่ปุ่นคนนึง "คิโตะ อายะ" ซึ่งป่วยเป็นโรค Spinocerebellar
Degeneration เป็นโรคที่มีความผิดปกติทางสมองส่วนหลัง
โดยสมองส่วนหลังจะเกิดการหดตัวลง และจะเสื่อมสภาพไปในที่สุด อาการผิดปกตินี้จะส่งผลให้สมองไม่สั่งการ
ทำให้ไม่สามารถควบคุมร่างกายให้ได้อย่างที่ใจคิด อีกทั้งยังเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษา
โรคนี้ยังแบ่งแยกอาการไปได้อีก
11 ประเภท อีกทั้งอาการ และการทรุดตัว
ของโรคขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมของผู้ป่วยเอง ซึ่งไม่สามารถคาดเดาได้
แต่สุดท้ายแล้วอาการก็มีแต่จะทรุดลงเรื่อย ๆ และเสียชีวิตในที่สุด
ติดตามความกล้าหาญของ "อายะ" ได้ใน "1 Litre of Tears"
จริงๆก่อนดูผมไม่ได้หาเรื่องย่อมาอ่านก่อนนะ
โบบอกว่าดูแล้วได้ศัพท์ชีวะเยอะ ผมก็นึกไปถึงเรื่องแพทย์ หมอ สัตว์ดอง
แบบว่าพระเอกเป็นหมอ แล้วนางเอกเป็นนางพยาบาลไม่ก็ป่วยอ่ะ=[]=(คิดไปนู่น)
แต่ก็ใกล้เคียงล่ะเนอะ
ผมเป็นคนที่วิจารณ์หนังไม่เป็น แต่แสดงความคิดเห็นส่วนตัวที่มีต่อหนังเรื่องนี้ก็แล้วกันนะ
ตอนแรกก็นั่งๆดูไป เศร้าๆไม่ได้คิดอะไร หัวแม่งก็เจือกแพลนเนื้อเรื่องล่วงหน้าไปเรื่อยๆ
ดูไปประมาณ3ตอนก็ตั้งคำถามในใจว่าทำไมถึงชื่อเรื่องว่า 1 litre of tear
(เพราะว่าไม่เห็นจะมีน้ำตาเลย ตัวเองก็ยังนั่งลัลล้าอยู่ 55+)
ก็แหงล่ะ เพราะว่าตอนแรกๆยังไม่ถึงจุดพีค(ขำ)
ต่อไปนี้เป็นสปอยล์ละนะ=[]=
เหมาะสำหรับคนที่ดูแล้วและคนที่ไม่คิดจะหามาดู
เพราะว่าตอนแรกหนังเล่าถึงชีวิตของอายะ(นางเอก)ตอนอายุ15
ที่เริ่มเรื่องก็เป็นวันสอบเข้ารร.มัธยมปลาย
มัธยมปลายที่สัญญาว่าจะเข้ากับเพื่อน ร.ร.ที่มีรุ่นพี่ที่แอบชอบอยู่
แล้วเธอก็สอบติด แล้วก็ได้เข้าชมรมบาสอย่างที่ฝันไว้
ครอบครัวที่เป็นร้านเต้าหู้ก็ขยันขันแข็ง
ตั้งใจทำงาน
ไปเรียนตอนแรกถึงจะมีปัญหา ตอนหลังก็คลี่คลาย
เพื่อนๆทุกคนเข้าใจเธอ
แต่กลับเป็นโรคร้าย..
Spinocerebellar Degeneration ที่รักษาไม่ได้
ชีวิตที่ดูเหมือนจะเพอร์เฟคของอายะ
พังทลายลงไม่มีชิ้นดี..
กร๊าก อิทากดูแล้วช็อค
ร้องไห้เป็นแผาเต่า ดูก่อนนอนตื่นมาตาบวม เป็นตาสองชั้นแบบไม่ต้องศัลยกรรม(แต่ไม่สวย= =)
เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงชื่อเรื่องนี้ ผมว่าถ้าไม่บ่อน้ำตาประสิทธิภาพสูงกว่านี้
ก็คงไหลครบ1ลิตรจริงๆ=q=(เปล่าโอเวอร์นะฮ้า)
ไปหามาดูกันซะนะ
ผมดูแล้วมีความคิดที่ว่า ใครที่ไม่รักชีวิตตัวเองอ่ะโคตรโง่เลย!!
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องสู้ไว้นะT_T
อายะซังตัวจริงเข้มแข็งมากจริงๆ
ต่อสู้กับโรคร้ายมาถึง10ปี
ว่าแล้วก็อยากซื้อไดอารี่ของเค้าที่ตีพิมพ์มาอ่านจังเลยอ่ะ
ยังมีขายอยู่รึเปล่าน้า?(มีภาษาไทยรึเปล่าน้า= =)
ว่าแล้วก็ตัดจบ ฉึบ
-----
โซนจิปาถะ
อันนี้ขนมที่ซื้อมาช่วงนี้ ถุงทางซ้ายยังไม่ได้กิน ชื่อเสียงเรียงนามไม่รู้จัก
ไม่รู้อร่อยรึเปล่าแต่แพ้ความน่ารักแพ็คเกจ โอ้ยยยย ยักคิ้วหลิ่วตาชวนให้เสียตังค์(หัวเราะ)
มีรสธรรมดา ช็อคโกแล็ต แล้วก็อัลมอนด์(ในรูปอัลมอนด์)
ว่าแล้วรอให้ท้องว่างกว่านี้ก่อน พึ่งยัดเทมปุระเข้าไป อืด=[]=
ส่วนทางขวาก็ เค้าเรียกอะไรอ่ะ แท่งบิสกิตจุ่มช็อคโกแล็ต
เหมือนแพนด้า แต่ว่าเป็นช็อคโกแล็ตขมๆผสมช็อคโกแล็ตชิป อย่อยมากกกก
แนะนำโลด ราคาเท่าแพนด้า ซื้อมาจากCentral world
อาทิตย์ก่อนๆไปหม่ำติ่มซ้ำ เอ้ย ติ่มซำครอบครัวมา
ครัวกรุงเทพฯ ระหว่างสถานีBTSราชเทวีกับพญาไท เดินๆไปข้างล่างระหว่างทาง*w*
เข่งละ15 จีบกุ้งกับหมี่หยกอาหย่อย แต่จริงๆแล้วผมไม่ค่อยชอบกินติ่มซำ
=w='ครอบครัวอะฮั้นก็ดันกินเป็นอาหารหลักเลยฮ่้ะ
(โต๊ะอื่นเค้าสั่งอาหารจานเดียว+จานหลักมากิน 555+)
อาทิตย์ก่อนไปจตุจักร
ไปเจอร้านลูกปัดใหญ่บะเฮิ่ม
แล้วก็Get!!ไอ้นี่
กร๊าซซซซ เหมือนมั๊ยยยยๆๆ
(ลูกแก้วประจำตัวร็อคซัส ที่เด็ดมาจากถ้วยรางวัล 55+)
เสียดายลูกเล็กไปหน่อย ลูกใหญ่ไม่มีสีฟ้าT___T
ซื้อสีชมพู เขียว เหลืองมาด้วย
แต่ว่าสีเขียว..
อินี่เห่อ เดินในซอยเสื้อผ้า
เอาออกมาเล่น โยนไปโยนมา
.. จ๋อม..
a..re..?จ๋อม? กรี๊สสสส=[]=!!!
(แทบกรี๊ดลั่นซอย)
มันเป็นความบังเอิญที่ยืนอยู่ แล้วเจือกโยนขึ้นไปนั้น
เป็นท่อระบายน้ำ มีรูสองรู มันตกลงไปแบบไม่กระทบพื้น แต่ลงรูไปเลย!!
เย้!(น้ำตาร่วงT_T) เสียดายอ่ะ
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เฮ้อว..(ส่ายหัว)
ว่าแล้วก็ไปปั่นออปต่อดีกว่า
โชคดีนะฮับทุกคน>_<\=/
edit @ 15 Oct 2007 17:48:58 by takara™










